ضرورت ورزش برای دولت‌ها تبیین نشده است

در حالي جمعه ‌29‌‌ ارديبهشت مـــردم براي انتخاب رئيس‌جمهور دوره دوازدهم پاي صندوق‌هاي رأي مي‌روند كه در جريان تبليغات انتخاباتي كانديداها، ورزش يكي از مواردي بود كه كمتر به آن پرداخته شد…

بهارستانه: در حالی جمعه ‌۲۹‌‌ اردیبهشت مـــردم برای انتخاب رئیس‌جمهور دوره دوازدهم پای صندوق‌های رأی می‌روند که در جریان تبلیغات انتخاباتی کاندیداها، ورزش یکی از مواردی بود که کمتر به آن پرداخته شد، این در حالی است که با توجه به جمعیت بالای جوان کشور، توجه به ورزش قهرمانی و همگانی باید یکی از ضرورت‌های ویژه دولت‌ها باشد. در این زمینه با سعید فائقی، معاون سابق سازمان تربیت بدنی صحبت کرده‌ایم.

انتخابات ریاست جمهوری را پیش رو داریم. چیزی که جدی گرفته نشد بحث ورزش بود. در این رابطه صحبت کنید.
هر چند در مناظره‌ها بیشتر سؤالات حول محورهای دیگر بود و فقط یک سؤال درباره ورزش مطرح شد اما در برنامه‌های رادیویی و رادیو ورزش مواضع خوبی را کاندیداهای ریاست جمهوری مطرح کردند. منتها مشکلی که ما در این جامعه داریم این است که می‌خواهیم مرتب مطالباتمان را از دولت‌ها حالا در هر زمینه‌ای بیشتر کنیم. جامعه و مردم هم در این زمینه باید وارد میدان شوند و ورزش را در سبد خانوار ببریم. اگر همان اندازه‌ای که برای آموزش فرزندانمان هزینه می‌کنیم، ۵ درصدش را در ورزش هزینه کنیم این می‌تواند یک تحول در وضعیت ورزش در سطح جامعه ایجاد کند.
یعنی علاوه بر دولت خانواده‌ها هم نقش اصلی دارند؟
در قانون اساسی آمده است که دولت باید شرایط را برای ورزش رایگان مهیا کند اما هیچ دولتی در هیچ شرایطی از عهده آن بر نمی‌آید. پس ما پیشقدم شویم و اعلام کنیم که آقای رئیس‌جمهور! ما به عنوان شهروند بخشی از هزینه‌ها را تأمین می‌کنیم و ورزش را در سبد خانوار قرار می‌دهیم و تلاش می‌کنیم در خانواده میانگین ورزش کردن همگانی را به نیم ساعت ارتقا دهیم. ورزش همگانی خیلی امکانات نمی‌خواهد، همین که دست خانواده را بگیریم و به همان اندازه که سینما می‌رویم، همان اندازه ورزش را برای غنی‌سازی اوقات فراغت خودمان انتخاب کنیم آن موقع می‌توانیم جزو کشورهای پیشرفته باشیم. در بخش قهرمانی هم در دنیا کمیته المپیک را یک شخص به وجود آورده که در حال حاضر مسابقات بزرگی مانند المپیک و… را برگزار می‌کند و غیر دولتی است. فرهنگ چسبندگی ورزش را به دولت باید به حداقل رساند.
علاوه بر نقش مردم، به نظر شما به عنوان یکی از مدیران سابق ورزش، انتظارات جامعه ورزش از دولت و رئیس‌جمهور چه باید باشد؟
من معتقدم جامعه ورزش جامعه‌ای است که سردمدار و پیشقدم است، ورزش عمده‌ترین اثرش در شادی و نشاط و غنی‌سازی اوقات فراغت است و تأثیر زیادی در جامعه دارد. جامعه ورزش بسیار خوب این کار را بلد است که شادی را رونق دهد و اوقات فراغت را غنی‌سازی کند. به همین خاطر ورزش را دولت‌ها باید جزو اولویت برنامه‌ها قرار دهند و یک نگاه ضرورتی به ورزش داشته باشند و نباید مسئله به این مهمی به حاشیه رانده شود. ورزش باید در متن برنامه‌ها باشد و جدی گرفته شود. دولت می‌تواند علاوه بر اولویت دادن به ورزش، از نظر سمبلیک و نمادین هم توجهش را به ورزش نشان دهد. چه اشکالی دارد یک روز هیئت دولت لباس ورزشی بپوشند و جلسه را پس از کوهنوردی در یک مکان ورزشی برگزار کنند. ورزش بخشی از فرهنگ است و چه اشکالی دارد این سمبل‌ها را به کار بگیریم، دولتی که ورزش را اولویت قرار می‌دهد اول باید باور ایجاد کند که ورزش اولویت دارد.
علاوه بر این حرکات نمادین دولت‌ها رئیس‌جمهور چه برنامه‌ای باید داشته باشد؟
ورزش یکی از عواملی است که با توجه به مزایایی که دارد، بهره‌وری جامعه را بالا می‌برد. در دو برنامه چهارم و پنجم و برنامه ششم یکی از راه‌های ایجاد ارزش افزوده در اقتصاد بالا بردن بهره‌وری است و ۵/۲ درصد از رشد اقتصاد را از طریق بهره‌وری تعریف کردند. از رشد ۸درصدی، ۵/۲ درصد رشد مربوط به بهره‌وری است. با ورزش می‌توانیم حدود ۸۰ درصد بهره‌وری مورد نظر رشد اقتصادی را تأمین کنیم و این از طریق ورزش امکانپذیر است. این نشان‌دهنده اثر ورزش در بالا بردن بهره وری در اقتصاد ملی و شادی است.
اما بر خلاف نقش مهمی که ورزش در افزایش بهره‌وری جامعه دارد، دولت و رئیس‌جمهورهای گذشته، برنامه‌ای برای استفاده از این ظرفیت نداشته‌اند.
بله، این احتیاج به برنامه‌ریزی و توجه به ورزش دارد و این مسئله را باید به صورت یک برنامه ارائه دهند، یعنی تعیین کنند که چند درصد از اقتصاد ملی، تولید ناخالص و درآمد ناخالص ملی کشور از طریق ورزش ایجاد خواهد شد. شما می‌گویید رشد کشاورزی در اقتصاد اینقدر است، رشد صنعت این است، همه اینها را عدد و رقم داریم اما آماری از تاثیرگذاری ورزش نداریم. در صورتی که توجه به مقوله ورزش هم می‌تواند علاوه بر بالا بردن بهره‌وری در جامعه، سلامت و نشاط را بالا ببرد.
چرا برخلاف نقش مهمی که ورزش دارد متأسفانه در دولت‌هایی که تشکیل می‌شود، ورزش در برنامه‌های رئیس‌جمهورها به حاشیه می‌رود و به آن توجه ویژه‌ای نمی‌شود؟
البته در زمان تبلیغات، نامزدها از اسم ورزشکاران و قهرمانان استفاده می‌کنند اما بعد از تبلیغات توجه به ورزش فراموش و به حاشیه رانده می‌شود. یک علت عمده‌اش، مشکلاتی است که در اقتصاد ما وجود دارد. این مشکلات باعث می‌شود که دولت‌ها بیشتر سرشان گرم این حوزه‌ها شود و برای بخش‌های دیگر برنامه‌ریزی نکنند. دلیل دوم حضور مدیرانی در ورزش است که با ورزش خیلی آشنایی ندارند و غریبه هستند. مدیران برنامه‌ریزی را باید با ورزش آشنا کنیم و اثرات ورزش در اقتصاد را به آنها بگوییم. سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی را نگاه کنید، سرنوشتش بالا و پایین می‌رود، یک روز منحل می‌شود و … این البته نشان می‌دهد که کشورمان در کلیت برنامه‌ریزی مشکل دارد و این ضعف در رابطه با نگاهش به ورزش خیلی اساسی‌تر است، یعنی ورزش را جزو امور زیربنایی تلقی نمی‌کنند و خیلی در سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی به ورزش پرداخته نمی‌شود و به عنوان یک ضرورت در سطح تصمیم‌گیری‌های کلان کشوری برای برنامه‌ریزی مورد توجه نیست.
ضرورت نداشتن ورزش را به خوبی هم می‌توان در برنامه‌های رئیس‌جمهور و دولت‌ها مشاهده کرد، به عنوان نمونه وزرایی که نسبت به وزرای دیگر ضعیف‌تر هستند، معمولاً برای ورزش در نظر می‌گیرند و این برمی‌گردد به همان نگاهی که اولویتشان ورزش نیست که اینچنین انتخاب‌هایی صورت می‌گیرد!
قطعاً، ورزش همانطور که از نظر حروف الفبا آخر است، در ضرورت‌ها و برنامه‌ریزی‌ها هم اولویت آخر است و بخش‌های دیگر همواره ارجح‌تر بر ورزش قرار می‌گیرند. در صورتی که به نظر می‌رسد ورزش وزارتخانه‌های زیادی را در بر می‌گیرد و در حوزه فرهنگ، آموزش و پرورش، ارشاد، بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و وزارت علوم هم مورد توجه است. این اهمیت ورزش را به عنوان یک مسئله مهم فرهنگی نشان می‌دهد و باید آن را به عنوان یک اصل قرار دهیم اما متأسفانه در کشورمان مسائل اقتصادی همواره بیشتر مورد توجه است. این سبب می‌شود در انتخاب وزرای ورزش هم حساسیت‌هایی که برای بخش‌های دیگر دیده می‌شود را شاهد نباشیم. باید به ورزش به عنوان یک ضرورت و اولویت در برنامه‌های ریاست‌جمهوری نگاه شود و تا وقتی این اولویت‌ها در نظر گرفته نشود، نمی‌توانیم شاهد جهش باشیم.

منبع: روزنامه جوان

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.