شطرنج روحانی در انتخاب وزیر علوم دولت دوازدهم

با وجود ارائه فهرست وزراي كابينه دوازدهم از سوي رئيس‌جمهور منتخب، ‌يكي از مهم‌ترين كرسي‌هاي اين كابينه هنوز خالي است و در برابرش علامت سؤال قرار دارد…

بهارستانه: با وجود ارائه فهرست وزرای کابینه دوازدهم از سوی رئیس‌جمهور منتخب، ‌یکی از مهم‌ترین کرسی‌های این کابینه هنوز خالی است و در برابرش علامت سؤال قرار دارد؛‌ اینکه قرار است چه کسی سکاندار تأثیرگذارترین وزارتخانه کشور و وزارتخانه‌ای که با نسل جوان و آموزش عالی یعنی آینده کشورمان سر‌و‌کار دارد، باشد؛ موضوعی که این روزها گمانه‌زنی‌های متفاوتی را با خود همراه کرده است و می‌توان به روشنی صدای سهم‌خواهی جریان‌های سیاسی کشور را برای نشستن بر کرسی این وزارتخانه شنید. خلاصه اینکه حتی اگر معاون اول رئیس‌جمهور از انصراف ناگهانی گزینه روحانی برای این کرسی سخن بگوید، اما مهره‌چینی خاص روحانی در شطرنج کابینه از روندی حساب شده برای مهندسی افکار عمومی جامعه حکایت دارد، حتی اگر رئیس‌جمهور منتخب خیالش از مجلس راحت باشد.
انتخاب وزیر علوم نه فقط در دولت دوازدهم بلکه در دولت یازدهم هم با حواشی متعددی همراه بود و این وزارتخانه در دور نخست دولت تدبیر و امید نیز معرفی برخی چهره‌ها با پیشینه سیاسی غیرقابل قبول برای نمایندگان مجلس نهم موجب شد تا این وزارتخانه مدت‌ها با سرپرست اداره شود و وزرای پیشنهادی دکتر روحانی نتوانند رأی اعتماد مجلس را به‌دست آورند. در نهایت حوالی آذرماه سال ۹۳ بود که محمد فرهادی، آخرین گزینه رئیس‌جمهور برای تصدی وزارت علوم توانست رأی اعتماد اهالی خانه ملت را با خود همراه کند. حالا اما روحانی برگه وزارت علوم را هنوز رو نکرده است؛ ‌مشخص نبودن گزینه دولت دوازدهم برای وزارت علوم در حالی است که مختصات مجلس دهم با مجلس نهم از اساس متفاوت است و رئیس‌جمهور اطمینان دارد نمایندگان مجلس دهم با هر گزینه‌ای که برای وزارت علوم معرفی کند، همراهی می‌کنند، اما مهندسی افکار عمومی جامعه می‌طلبد تا روحانی گزینه‌اش را برای وزارت علوم در آخرین لحظات معرفی کند؛ کرسی‌ای که بسیاری از جریان‌های سیاسی به دنبال سهم‌خواهی از دولت دوازدهم برای به دست آوردن آن کمین کرده‌اند.
بی‌ثباتی در اداره وزارت علوم دولت یازدهم
روحانی نشان داده از معرفی گزینه شایسته برای وزارت علوم ناتوان است. گمانه‌زنی درباره گزینه‌های وزارت علوم کابینه یازدهم، از همان نخستین روزهای پس از پیروزی حسن روحانی آغاز شد. عبدالله جاسبی، رئیس سابق دانشگاه آزاد و جعفر توفیقی، وزیر علوم دولت اصلاحات، رضا فرجی دانا، رئیس اسبق دانشگاه تهران و محسن اسماعیلی، عضو هیئت علمی دانشکده حقوق دانشگاه تهران از نام‌های مطرح شده بودند.
رئیس‌جمهور سرانجام جعفر میلی‌منفرد، مهندس و استاد دانشگاه امیر‌کبیر را برای تصدی این مقام معرفی کرد که با موافقت مجلس روبه‌رو نشد. سپس جعفر توفیقی به سرپرستی منصوب شد. گمانه‌زنی‌ها حاکی از این بود که توفیقی دومین پیشنهاد رئیس‌جمهور خواهد بود، ولی در آخرین روزها، فرجی دانا به عنوان وزیر معرفی شد که مورد اعتماد مجلس قرار گرفت.  ۹ ماه بعد در تاریخ ۲۹ مرداد ۱۳۹۳، رضا فرجی‌دانا نیز به وسیله مجلس استیضاح و برکنار شد. از جمله دلایل استیضاح او به کارگیری افراد مرتبط با فتنه ۸۸ و همچنین ماجرای نپذیرفتن و سرگردانی پذیرفته‌شدگان قانونی بورسیه‌های تحصیلات تکمیلی بود. پس از استیضاح رضا فرجی دانا و دو ماه سرپرستی محمدعلی نجفی بر این وزارتخانه، نهایتاً در ۳۰ مهرماه ۱۳۹۳، محمود نیلی احمدآبادی طی نامه‌ای توسط رئیس‌جمهور به عنوان وزیر پیشنهادی علوم، تحقیقات و فناوری به مجلس معرفی شد، اما وی نیز موفق به کسب رأی اعتماد از مجلس نشد.
در ۲۰ آبان ۱۳۹۳ حسن روحانی طی نامه‌ای به علی لاریجانی، احمدی دانش‌آشتیانی را برای تصدی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری به مجلس معرفی کرد. دانش‌آشتیانی هم نتوانست از مجلس نهم رأی اعتماد بگیرد. با مخالفت مجلس با سه وزیر پیشنهادی، مهلت سرپرستی محمدعلی نجفی تمدید شد. در نهایت حسن روحانی در ۲۸ آبان ۱۳۹۳ پس از اعتماد نکردن مجلس به فخرالدین احمدی دانش‌آشتیانی در نامه‌ای به علی لاریجانی، محمد فرهادی را به عنوان پنجمین وزیر پیشنهادی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری به مجلس معرفی کرد و فرهادی توانست از مجلس رأی اعتماد بگیرد.

همه این جریان‌ها اما برای مجلس نهم بود. نمایندگان مجلس دهم در سال پایانی دولت و معرفی وزرای تازه به مجلس نشان دادند بسیار متفاوت از مجلس نهم فکر و رفتار می‌کنند و حاضر هستند به دانش آشتیانی و سلطانی‌فر رأی بدهند.

شطرنج روحانی برای کابینه دوازدهم

پازل کابینه دوازدهم نیز با جای خالی وزارت علوم هنوز تکمیل نشده است. در حالی که علی خاکی‌صدیق، رئیس دانشگاه خواجه نصیر‌الدین طوسی چند روز پیش خود را به عنوان گزینه این وزارتخانه معرفی کرده و گفته بود: «‌برنامه‌های پیشنهادی من برای وزارت علوم بر دو محور کیفیت و برنامه‌های بین‌المللی است. تاکنون وزیر پیشنهادی علوم به مجلس من هستم، اما نظر نهایی با رئیس‌جمهور است.‌» ‌حسینعلی امیری، معاون پارلمانی رئیس‌جمهور اسامی وزرای پیشنهادی برای کابینه دولت دوازدهم را تقدیم هیئت رئیسه مجلس شورای اسلامی کرد؛ ‌فهرستی با جای خالی در برابر نام وزیر علوم.
کند شدن رشد علمی، اجرا نکردن طرح‌های کلان ملی، حذف اساتید انقلابی، مسئله بورسیه‌ها و ایجاد تشکل‌های یکبار مصرف کارنامه چهار سال گذشته وزارت علوم است؛ ‌وزارتخانه‌ای که سرنوشت کشور را در دست دارد، اما سرنوشت خودش در هاله‌ای از ابهام فرو رفته است.

منبع: روزنامه جوان

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.